Abn logo
Jun 29 2020 @ 05:34AM

భూమికి అవతల

రాత్రి చిక్కగా ఒలుకుతుంటే

కాగితపు పక్షులను

భుజంపై మోస్తూన్న కళ్ళు

దేనినో

ఆత్రంగా వెతుకుతున్నాయి

అక్కడ ఎన్నో వేల

వెన్నెల వాక్యాలు

నిశ్శబ్ద నిశీధిలో

పురుడు పోసుకోవడం 

గమనింపులోకి రాకపోలేదు

ఊపిరి పోసిన శ్వాస

నెప్పిని పంటి బిగువున

అదిమిపడుతూ

కునుకు రాని క్షణాలను

కష్టంగా కొలుస్తున్నట్టుంది

చూస్తున్న ఎడారి గుండెలోంచి

బొట్టుబొట్టుగా దుఃఖమేదో

కురుస్తోంది

సముద్రాలను ఈదలేని ప్రాణం

అలసిపోతూ

రాలిపడే రేపటి ఆకుల బేరీజులో

తలమునకలై ఉంది

ఆటలో అలసిన పసిమొగ్గలు

మళ్ళీ మరునాడు తాజాగా విరియడానికి

ముడుచుకుని మునగదీసుకున్నాయి

చుట్టూ ముసురుకుంటున్న

గతస్మృతులను

తోలుకుంటుంటే

తలపుల నెమరేతలోనే

తెల్లవారుఝాము ఘడియలు

దగ్గరపడుతున్నాయి

ఇక శక్తిని కూడదీసుకుని

కాలంతో పోరాడక తప్పదని

పదే పదే

గాయపడిన మనసుకు అర్థమైనట్టుంది

చీకట్లను వెంటేసుకుని నడుస్తూనే

జీవితపు చిటికెన వేలు పట్టుకుని

పగ్గాలను అదిలించడం

ఇక అనివార్యమైంది

ఈ భూమికే ఎంత వ్యత్యాసమో

ఒకరికి పట్టపగల్లాంటి

దీపపు కాంతినిచ్చి

మరొకరికి మొండిచెయ్యి చూపిస్తుంది

ఇవతల నేను మాత్రం

ఎర్రగా పొడుస్తున్న రవికిరణాలను 

కట్టగట్టుకుని

వెలుగు అడ్డంపడుతూ

తెగిపడుతున్న ఆలోచనలను 

కుట్టుకుంటూ...

పద్మావతి రాంభక్త

99663 07777


Advertisement
Advertisement
Advertisement